آسیب شناسی فرهنگی حوادث اخیر ایران

 

برای تحلیل فرهنگی اتفاقات اخیر باید موضوع در سه سطح ملی
منطقه ای و جهانی بررسی گردد و برای نیل به این مهم پاسخ به دو
پرسش مهم اجتناب ناپذیر است: نخست اینکه آیا این حوادث معرف
شروع یک انقلاب جهت تغیر وضع موجود است و
دوم اینکه ریشه این حوادث با لحاظ سه سطح ملی،
منطقه ای و جهانی کدام است؟
پاسخ به پرسش نخست منفی است چرا که وقوع انقلاب نیازمند
چهار عنصر مهم است که حوادث اخیر فاقد آن است: رهبری،
ایدئولوژی مسلط،اعتماد عمومی نسبت به اپوزیسیون و
فرهنگ شناختی و عینی انقلابی گری. واقعیت این است که ایران،
انقلابی عظیم را در پرتو رهبری مشخص، ایدئولوژی منسجم و حسن
اعتماد به انقلابیون پشت سر گذاشته و این انقلاب هنوز در جریان است
و اگر مطالباتی مطرح است در چارچوب اصلاح امور و نیل به اهداف
اولیه انقلاب است. بررسی ریشه اصلی حوادث اخیر نیز در
سطوح فوق الذکر بیانگر موارد ذیل است:
آسیب نخست:
عدم درک شرایط موجود کشور و منطقه توسط برخی از سران دو جناح فعال کشور و اتخاذ استراتژی نامناسب اردوکشی خیابانی ورقابت های سیاسی در سطح خیابانی(سطح ملی)
راهکارنخست: برخورد جدی با ندانم کاری ها و بانیان اردوکشی
خیابانی که مردم هیج نقشی در آن ندارند و ایجاد بستر فرهنگی
مناسب جهت مدیریت نارضایتی های که به طور طبیعی در مسیر
اجرای سیاست های اقتصادی بروز میکند.
ایجاد مراکز امن در مراکز استان ها که افراد بدون نیاز به اخذ
مجوزهای مرتبط بتوانند نقدها و اعتراضات مسالمت آمیز
خود را نسبت به هر موضوعی بدون ترس از پیامدهای آن بیان کنند.
ایجاد پارک های فرهنگی نقد و اعتراض مناسب ترین گزینه است
و البته زیر ساخت این مهم باید از طریق ایجاد تحول بنیادین
در نحوه فعالیت احزاب سیاسی صورت پذیرد. ایجاد
احزاب مسئله محور در ده موضوع کلیدی کشور باعث میگردد
که نه تنها در عرصه انتخابات کلی گویی نکنند
بلکه منجر به نهادینه کردن مطالبات اجتماعی در مسیر
الگوی پیشرفت کشور می گردد.
(سطح ملی)
آسیب دوم:
اجرای الگوها و سیاست های اقتصادی متناسب با خواست بانک جهانی
(نظام سرمایه داری) که مستلزم نابودی اقشار ضعیف
و آسیب پذیر جامعه در مسیر رشد و توسعه مورد نظر است.
شاهد این ادعا این است که نارضایتی اقتصادی زمانی حالت
انفجاری به خود گرفته که ایران رشد اقتصادی شش درصدی
را تجربه میکند. قیمت اقلام اساسی در ایران با قیمت های جهانی
برابری میکند ولی درآمد بخش کارگری و طبقه ضعیف
جامعه آنگونه نیست .
(سطح ملی)،
راهکار دوم:
اصلاح نظام اقتصادی لیبرال محور و تضمین دسترسی اقشار
آسیب پذیر به کالاهای اساسی، نظام آموزش و بهداشت
و مسکن مناسب(سطح ملی)
آسیب سوم:
شکاف طبقاتی و اوج گیری فاصله غنی و ضعیف و قرار گرفتن
برخی از مسئولین و کارگزاران و وابستگان حلقه های قدرت
در طبقه مرفه
(سطح ملی)

راهکار سوم:
نظارت دقیق و اطلاع رسانی شفاف در ارتباط با ثروت های
نامشروع اقتصادی و برخورد قانونی با رانت خواران
و مفسدان
(سطح ملی)
آسیب چهارم:
ناخشنودی و وحشت رقبای منطقه ای نسبت به نفوذ و
حضور مقتدرانه ایران در سطح منطقه واتخاذ سیاست های
هجومی و تخریبی جهت تضعیف موقعیت ایران
سطح منطقه ای)
)
راهکار چهارم:
هوشیاری و اطلاع رسانی دقیق و هدفمند جهت ارتقای
بینش و آگاهی عمومی نسبت به نقش تخریبی برخی دولت های
متخاصم و مدیریت و تحدید جبهه های تقابل مستقیم و غی
ر مستقیم متناسب با عقبه داخلی که عبارت از میزان
رضایتمندی عموم مردم است.بهره مندی از دیپلماسی
عمومی جهت کاهش تنش ها ضمن پایداری در مسیر
حفظ منافع ملی
(سطح منطقه ای
آسیب پنجم:
تحریم های اقتصادی و تخریب مناسبات اقتصادی ایران
با دیگر کشورهای جهان با محوریت آمریکا به عنوان پیشگام
طرح سیاست های تحریمی که عامل مهمی در تضعیف
اقتصادی کشور و ظهور پدیده فسادهای کلان اقتصادی
در مسیر دور زدن تحریم ها تلقی می گردد
(سطح جهانی).
راهکار پنجم:
پرهیز از سیاست های که منجر به زمینه سازی جهت
بازگشت تحریم ها می گردد و محوریت سیاست تعامل
با جهان جهت خنثی سازی استراتژی انزوای ایران در
منطقه و جهان از سوی دیگران.

/ 0 نظر / 63 بازدید